Son zamanlarda çok dikkatimi çeken ve beni üzen bir konu var. Ne yazıkki gelen Türk öğrencilerin birçoğu büyük sorunlar yaşıyorlar, ama neden? En önemli sebep tabiki Almanca, özellikle Türk arkadaş çevresinde takılıp kalanlar, hiçbir zaman doğru düzgün Almanca öğrenemiyorlar, çoğunluğu ne yazıkki üniversitede başarılı olamıyor, ne Almanca öğrenip buradaki üniversiteyi doğru düzgün okuyabiliyor, nede geri dönmeyi gururlarına yedirebiliyorlar, belki 2 sene okumuş oldukları okulu bırakıp geldiler, belki ailelerinin kısıtlı bütçesini zorlayarak buralara geldiler.

Gerçekten burada üniversite okumak sizlerin önüne çok güzel fırsatlar çıkarabilir, bütün dünyaya açılmanıza ön ayak olabilir ancak bunları ayaklarınız önüne sermez, özellikle buraya hiç Almanca bilmeden geldiyseniz herşey daha zor olur, kurslara gider sınavları geçer ama yinede derse oturduğunuzda herşeyi anlamak bazen çok zor olabilir eğer bu kırılma noktasında, ümitsizliğe kapılırsanız herşey çok daha zorlaşır. Bunun üstüne evde oturup internetten Türk televizyonlarındaki dizileri-filmleri takip ederseniz durum iyiye doğru gitmeyecektir.

Geçen gün dolaşırken gözüme çarptı ve şaşırdım gerçekten, Viyana Belediyesi'nin anasayfasında yukarda sağda küçük linklerden birinde Türkçe yazıyor. Tahmin edilebileceği gibi Türk'lere yönelik bilgilendirme amaçlı bir sayfa hazırlamışlar, aslında çok fazla üniversite okumak isteyen öğrencilere hitap etmesede, sizinde yararlanabileceğiniz ulaşım, sağlık ve şehrin genel işleyişi ile ilgili bilgiler var, incelemenizi tavsiye ederim.

http://www.wien.gv.at/tr/

Hayatım çoğunu İstanbul'da geçirmiş biri olarak ben Viyana'daki yaşamı ancak İstanbul'daki yaşam ile karşılaştırabilirim. Tabiki burada İstanbul'daki o tarihi doku ve boğaz havası burada yok yada Viyana İstanbul kadar büyük bir şehir de değil nüfus olarak. Ancak İstanbul'un o kadar büyük olması insanlara nasıl bir fayda sağlar o tartışılır, örneğin bir dönem Tuzla civarlarında yaşarken nerdeyse koca bir yıl boğazı görmeden yaşamışlığım olmuştur, halbuki İstanbul sadece Üsküdar'da Eminönün'de İstanbuldur yani o tarihi dokuyu hissedebileceğiniz yerlerde. Sanırım bu yazı Viyana hakkındaydı, tamam Viyana'ya dönelim, 6 aydır gitmemiş olmamın yazıda biraz etkisi var heralde :)

Viyana'ya ilk geldiğimde metrodan ilk indiğimde ve sırt çantamla Viyana Üniversite'sinin önünden yürüdüğümde beni en çok etkilen binaların mimarisi ve tarihi hissiydi tabiki İstanbul gibi burada da şehirin merkezinden içeri doğru gittiğinizde o doku gittikçe azalıyor. Ancak Viyana'nın bence İstanbul'a göre en rahat yanı şehirde stresin seviyesinin çok daha düşük olması, özel araç ile yoldaysınız trafik sorununuz olur ancak, öğrenciler gibi toplu taşımayı veya bisikleti kullananlar için ulaşım oldukça rahat. Dolayısıyla bu insanlara da yansıyor ve insanlarda çoğunlukla güler yüz ile karşılaşıyorsunuz. Ne yazıkki İstanbul'umun en trajik yani toplu taşımayı kullanan insanların, insanların diyorum ama öküzler bile kamyonda taşınırken bu kadar sıkış tepiş taşınmaz hiçbir yerde, yollarda çektiği çiledir. Ben yıllarca otobüs-minibüs ile okula gitmiş birisi olarak abi derse gitmem lazım mecbur buraya girmem lazım diyerek ittire kaktıra bindiğimi çok biliyorum.

Tabiki karşılaştırmak mümkün değil, orada mı yaşamak istersin burada mı derseniz kesin bir cevap vermek zor, şuan için eğitim için buradayım sonra ne olur bilinmez, ama her ikisinin de kendisine göre iyi ve kötü yanları var. Bilmiyorum siz ne düşünüyorsunuz?

Viyana Üniversitesi'ndeki eğitimime başladığım bu günlerde burada atmosferi biraz aktarmak istiyorum. Bugüne kadar buradaki zamanım Almanca kursu ve diğer şeylerle geçmişti ancak geçen aylarda Almanca sorununu ÖSD B2 sınavıyla çözdükten sonra bu hafta buradaki asıl üniversite eğitimine başladım. İlk olarak söylemem gereken buradaki üniversite sisteminin Türkiye'dekinden (en azından benim Türkiye'deki bölümümden) çok farklı olduğu. Genel olarak iki çeşite ayrılabilecek ders sistemi var, birincisinde (Vorlesung) dersler büyük gruplarla amfilerde yapılıyor ve derslere girmek sadece öğrencinin tercihine bağlı, ikincisinde (Übung - uygulama) dersler daha küçük gruplarla ve devam zorunluluğu ile yapılıyor. Döneme başlarken ne kadar yada hangi dersleri seçmek istediğinriz size bağlı, ancak bazı dersler verilmediği sürece ileriki dönemlerde diğer dersler alınamıyor onun için iyi planlanması gerek. Buraya kadar sistem aslında Türkiye'deki ile aşağı yukarı aynı ancak farklılığın ortaya çıktığı nokta şurası, bütün eğitim süresine bütün organizasyondan kendiniz sorumlusunuz ve bu başlangıçta birazda Almanca problemiyle oldukça zor olabiliyor, üniversitelerin websayfaları çok fazla bilgiyle ve sayfayla dolu, satır aralarını iyi okumak gerekiyor. Örneğin bahsettiğim uygulama derslerinde aynı ders için 6-7 tane grup var ve bu gruplardan birini seçip kayıt olmanız gerekiyor, kayıt olmak için belli tarih aralıkları var ve bu tarihleri kaçırırsanız dersleri alamıyorsunuz. Aslında bakarsak herşey için (Vorlesung'ların dışında) online kayıt olmak gerekiyor. Dersi alır herşeyi mükkemel takip etseniz bile eğer zamanında sınav için kaydınızı yapmazsanız sınava giremez ve dersi veremezsiniz, yada sınava kayıt yaptırır ve belli süre içinde kaydını iptal etmeden sınava gitmeyeyim bir daha ki dönem veririm derseniz bir süre için uzaklaştırma cezası alıyorsunuz. Bunun gibi birsürü dikkat edilmesi gereken şey var, ama ilk dönem öğrencilerine kurallar daha gevşek tutuluyor ve her türlü yardımda bulunuluyor. 2 gün önce ayın 7'sinde yapılan "ENTER_DAY" organizasyonunda, profesörlerin karşılama konuşmalarının yanında sorusu olan her öğreci ile özel olarak ilgilendiler ve bende dahil özellikle ders kayıt konusunda eksik kalan noktaları tamamladılar.

Bu birsürü teknik detayın dışında üniversite özellikle 2 gün önce yaptılan organizasyonla, girdiğim derslerdeki atmosfer ile ve birazda yeni başlamanın heyecanıyla beni gerçekten çok etkiledi.

Bu yazıyıda üniversitenin her kampüsünde bulunan ücretsiz ve öğrenci numarası ile girilen kablosuz interneti ile ders arasında üzerinden yazıyor ve gönderiyor olmanında ayrı bir zevki var :)